Bugün güzel bakalım dünyaya ne eleştirelim! Ne öf diyelim! Hiç girmediğimiz dehlizlere dalalım. Hoşgörüyle dolduralım gönlümüzü, güzel olanı görerek mutlu edelim gözlerimizi. Tatlı sözlerle taçlandıralım dillerimizi.  "Ruh" duygu notalarıyla süslenmiş "beden"de onun enstrümanı. En güzel besteleri biz yapalım, şarkıları biz söyleyelim. Hiç bozulmasın Akordumuz.  Hangi duygu frekansında titreşirsek o duygunun melodilerini yayarız. İçinde yüzmediğimiz dehlizlerden ibaretiz. Tüm benliğimizi hissederek yaşarsak çok derinlere dalmaya da gerek kalmaz aslında. Neden geldik bu dünyaya? Yaşama amacımız ne? Bu soruların cevabını bulduğumuz anda başlar hayat. Yaşamak da ölmek gibi, büyük bir ilizyon.
Metafizik alemde bir "zerre insan"
Zerrede bir ışık, ruh da ışık ve frekanstan ibaret. Sorduğum ve aldığım cevaplar karşısında diyorum ki... Tefekkürüm oldu teşekkürüm. 

Şaziye Aslı Çuhadar
Bioenerjist